Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

Ελληνοφρένεια "Καθαρή Εξόδιος", στο ΚΡΕΜΛΙΝΟ,




Τσολιάς για Ελληνοφρένεια και "Καθαρή Εξόδιος",


Ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης ήταν καλεσμένος του Βασίλη Κουφόπουλο στον News 24/7 στους 88.6 μιλώντας για την νέα του μουσικοθεατρική παράσταση που ξεκινά το Σάββατο στο Κρεμλίνο αλλά και για τα τηλεοπτικά σχέδια της "Ελληνοφρένειας".
news247 26 Οκτωβρίου 2018 21:29
Με το γνωστό καυστικό του χιούμορ ο Τσολιάς της Ελληνοφρένειας σχολίασε την πολιτική επικαιρότητα στην εκπομπή Στιγμιότυπα στο News 24/7 στους 88,6.

Ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης ήταν καλεσμένος του Βασίλη Κουφόπουλου με αφορμή την μουσικοθεατρική παράσταση που ξεκινάει από το Σάββατο 3 Νοεμβρίου και για τέσσερα Σάββατα, στο Κρεμλίνο.

“Καθαρή εξόδιος” είναι ο τίτλος της παράστασης και το κόνσεπτ είναι «Κάθε βράδυ με άλλη».

Δηλαδή κάθε Σάββατο θα είναι μαζί του μια διαφορετική τραγουδίστρια. Από τη σκηνή θα παρελάσουν η Νατάσσα Μποφίλιου, η Πέννυ Μπαλτατζή, η Αφροδίτη Μάνου και η Φωτεινή Αθερίδου. “Θα ακούσουμε τραγούδια που δεν έχουμε ξανακούσει από τις ίδιες” είπε ο Τσολιάς.

“Πρόκειται για μια παράσταση πολιτικού λόγου και σατιρικού τραγουδιού” τόνισε και εξήγησε πως έχει διασκευάσει στίχους πολύ γνωστών τραγουδιών.

Αποκάλυψε επίσης ότι στην παράσταση “συμμετέχουν” ο Αλέξης Τσίπρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο Πάνος Καμμένος, ο Νίκος Παππάς και άλλοι παλιοί και νέοι πολιτικοί.

Σε ο,τι αφορά την τηλεοπτική εκπομπή Ελληνοφρένεια είπε ότι ξεκίνησε από το 2007 στον ΣΚΑΙ, και ο Τσολιάς προέκυψε από την έκφραση του Ελληναρά, που θέλαμε να δείξουμε και να καυτηριάσουμε.

Όταν νιώσουμε άνετα και μας πουν “είστε ελεύθεροι να κάνετε ο,τι θέλετε”, θα επανέλθουμε ως Ελληνοφρένεια, σε όποιο κανάλι, εκτός από την ΕΡΤ που την χειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση”.


Ακούστε τον Ζωντανά Εδώ,  ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, 


ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΡΕΜΛΙΝΟ..







Διαβάστε Περισσότερα ►

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Ένας πρώην έγκλειστος στο Ματχάουζεν θυμάται,





15 / 07 / 2008

Ένας πρώην έγκλειστος στο Ματχάουζεν θυμάται:

«Το μόνο που ήθελα, ήταν να πάω στην Κρήτη, να φάω μια φορά και να πεθάνω»



«Αυτό που ήθελα τότε, ήταν να πάω στην Κρήτη, στο σπίτι μου, να φάω μια φορά και να πεθάνω».

Σαν φιλμ σκοτεινής ταινίας χαράχτηκε στο μυαλό μου η φράση αυτή του Νίκου Νικητάκη, που είχα τη χαρά να συναντήσω στην Κοξαρέ και να μιλήσω μαζί του για το δικό του χθες.



Τα βαθιά του γηρατειά δεν έχουν επηρεάσει τη μνήμη του. Μιλάει για τις φρικτές του εμπειρίες στο στρατόπεδο του Ματχάουζεν, σαν να πρόκειται για έναν εφιάλτη.


Ο Νίκος Νικητάκης γεννήθηκε στα Χανιά στις 3 Νοεμβρίου 1915.



Η σχέση του με την «ανταρτομάνα» Κοξαρέ, άρχισε με το γάμο του. Παντρεύτηκε την Αιμιλία Γεωργίου Μαράκη, που ήταν κάτοικος αυτού του χωριού, που διαθέτει πλούσιο ιστορικό παρελθόν και ανθρώπους με ηρωισμό.

Έζησε κι αυτός όλες τις περιπέτειες της φυλής που δημιούργησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόλις έφθασαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα, ξεκίνησε και ο Γολγοθάς του Ελληνικού Λαού.

Κι όμως, η ψυχή των απλών ανθρώπων δεν λύγισε Τα παιδιά εκκλησιάζονταν και μάθαιναν Γράμματα, παρά τις αντιξοότητες της Γερμανικής Κατοχής, για να θωρακίσουν την εθνική τους συνείδηση και να καλλιεργήσουν την ψυχή τους.

Κάθε Έλληνας πατριώτης, μέσα από την Αντίσταση κατάφερνε να δώσει στη ζωή του λίγο φως από τον ήλιο της ελπίδας για λευτεριά.

Μέχρι τον Οκτώβρη του 1944 που οι Γερμανοί έφυγαν από την Αθήνα και ως το Μάη του 1945 που έληξε ο πόλεμος με τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας άνευ όρων, πολλά ήταν τα θύματα. Κυρίως όμως ταλαιπωρήθηκαν τα ζωντανά θύματα, που δεν τα σεβάστηκε ούτε το ίδιο τους το κράτος.
Μιλάμε γι’ αυτά με τον κ. Νικητάκη και φθάνουμε στη δική του περιπέτεια. Όταν συνελήφθη από τους Γερμανούς με 22 άτομα. Φυλακίστηκαν, μου λέει, 22 άτομα. Ανάμεσά τους κι εγώ. Ήταν μαζί μας και ο Αντώνης ο Μαράκης, που άφησαν αργότερα ελεύθερο, προφανώς επειδή είχε πολλά παιδιά.



Ο Νίκος Νικητάκης στα Νιάτα του.


•- Όταν σας έπιασαν, είχατε δημιουργήσει οικογένεια;

•- Ήμουνα παντρεμένος με την Αιμιλία, που ήταν έγκυος στο πρώτο μας παιδί.

•- Με ποια αιτία σας πιάσανε οι Γερμανοί;

•- Ένας προδότης μας κατέδωσε σαν κομμουνιστές. Μερικοί γλίτωσαν. Εμάς που μας πιάσανε, μας πήγαν αρχικά στην Φορτέτζα, μετά στην Αγιά στα Χανιά και αργότερα στην Αθήνα. Από κει μας μετέφεραν στη Γερμανία. Κάναμε έξι μερόνυχτα ταξίδι με το τρένο.

•- Η συμπεριφορά των Γερμανών πως ήταν;

•- ΞΥΛΟ!!! ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ!!!

•- Τελικά πόσοι γυρίσατε από κει;

•- Οκτώ μόνον άτομα. Τώρα δεν υπάρχει κανένας. Εκτός μόνο εγώ. Πρόσφατα πέθανε κι ο Τάκης ο Νινιδάκης ο Κοξαριανός.

•- Θα ήθελα να μας περιγράψετε μια ημέρα σας στο Ματχάουζεν;

•- Το πρωί μας σερβίρανε τσάι. Τι τσάι δηλαδή; Σκέτο νερό ήτανε. Μετά μας πήγαιναν για δουλειά. Μετά τη δουλειά το φαγητό πάντα το ίδιο. Φλούδες από πατάτες. Έτρωγαν οι κερατάδες τις πατάτες και μας έδιναν τις φλούδες. Κατά τ’ άλλα… Ξύλο και δουλειά…

•- Τι δουλειά κάνατε;

•- Για να μη γίνονται αντιληπτοί από τους αντιπάλους τους οι Γερμανοί, μας έβαζαν και τρυπούσαμε τα βουνά με σκοπό να δημιουργήσουμε σπηλιές.΄Τις χρησιμοποιούσαν σαν αποθήκες για να βάζουνε τα πυρομαχικά που κατασκευάζαμε. Κάποιες άλλες λειτουργούσαν και σαν συνεργεία που συντηρούσαν ελικόπτερα και αεροπλάνα.

•- Ακούμε πολλά που λέγονται για τους φούρνους. Με ποιο κριτήριο κατέληγαν οι έγκλειστοι εκεί; Ήταν τιμωρία για κάποιο παράπτωμα;

•- Όποιος αρρώσταινε, τον πήγαιναν στο γιατρό. Και πώς να μην αρρωσταίνουμε με τόσο υποσιτισμό; Κατόπιν, ανάλογα με την περίπτωση, τους φυλάκιζαν, τους άφηναν εντελώς νηστικούς, οπότε πέθαιναν από ασιτία και τέλος, τους έβαζαν στο φούρνο. Ήταν άχρηστοι πλέον για εργάτες και τους πέταγαν. Κάποια μέρα βρέθηκα και ‘γω στο φούρνο.

•- Αρρωστήσατε και άρχισε η διαδικασία;

•- Όχι. Για να δουλέψω εκεί. Να τους καθαρίζω. Κι επειδή ήταν δύσκολη και ψυχαναγκαστική δουλειά, μας τάιζαν καλά.

•- Τι θυμάστε με περισσότερη φρίκη;

•- Τη βρωμιά, παιδί μου. Να σκεφτεί κανείς, ότι κάτοικοι από χωριά που απείχαν 30-40 χιλιόμετρα από το στρατόπεδο συγκέντρωσης, κάνανε παράπονα απαιτώντας να απαγορευθούν οι φούρνοι. Γιατί η μυρωδιά του καμένου σώματος ήταν αφόρητη.

•- Και τους απαγόρευσαν;

•- Όχι βέβαια. Η διαδικασία αυτή τέλειωσε μαζί με τον πόλεμο.

•- Με τι μέσο γυρίσατε στην πατρίδα; Σας παρέλαβε ο στρατός;

•- Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Μας έβαλαν σε πλοίο και μας γύρισαν πίσω. Αφού πρώτα μας έπλυναν με βούρτσες. Σκεφτείτε. Τα ρούχα μας είχαν κολλήσει πάνω μας, γιατί που να βρούμε για ν’ αλλάζουμε; Ένα ρούχο μπορεί να φοράγαμε και έξι μήνες.

•- Πόσον καιρό αλήθεια μείνατε στο Ματχάουζεν;

•- Ενάμιση χρόνο πρέπει… Μέχρι σήμερα έχω εφιάλτες και πετάγομαι φοβισμένος στον ύπνο μου.

•- Όταν γυρίσατε πίσω, τι έκανε η Ελλάδα για σας;

•- ΤΙΠΟΤΑ!! ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!

Ενώ αντιθέτως, η Ρωσία έδωσε βοήθημα στους ανθρώπους της, όπως με ενημερώνει η κ. Στεφανία Νικητάκη, δεύτερη σύζυγος του ηρωικού συνομιλητή μας, που κατάγεται από την Ουκρανία. Η Ελλάδα μόνο υστέρησε και στον τομέα αυτό…

Μαρία Μιχαηλίδου

Αναδημοσιεύση Από το Πολιτιστικό Ρέθυμνο της Έυα Λαδιά.(πατήστε Εδώ Ενημερωθείτε για τον Πολιτισμό Ρεθύμνου!
Διαβάστε Περισσότερα ►

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Η καταγωγή της φράσης “Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας” ,





Η καταγωγή της φράσης “Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας” (Λαοκόων)

O Λαοκόων ήταν πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Τρώες ιερείς του Θυμβραίου Απόλλωνα. Ο Λαοκόων ήταν γιος του Κάπυος ή του Αντήνορα ή του Πριάμου ή του Ακοίτη, αδελφός του Αγχίση και σύζυγος της Αντιόπης.
Ο μικρός του ρόλος στο τέλος του Τρωικού Πολέμου ήταν ότι προειδοποίησε τους Τρώες (μάταια) να μη δεχθούν τον Δούρειο Ίππο (= ξύλινο άλογο) ως δώρο από τους Έλληνες: «Μια θανάσιμη απάτη είναι τούτη», είπε, «σκαρωμένη απ’ τους Αχαιούς αρχηγούς!»
Η ασέβεια του Λαοκόοντα
Ο Λαοκόων κατά την παράδοση είχε ασεβήσει προς τον θεό του επειδή είχε παντρευτεί και είχε γίνει πατέρας, είτε επειδή είχε έρθει σε σωματική επαφή με τη σύζυγό του μπροστά στο είδωλο του θεού στον ναό.
Μετά την αποβίβαση των Ελλήνων στην Τροία, οι Τρώες είχαν λιθοβολήσει τον ιερέα τους του Ποσειδώνα γιατί δεν είχε αποτρέψει με θυσίες την εισβολή.
«Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»
Στην Αινειάδα, ο Βιργίλιος βάζει τον Λαοκόοντα να λέει: Equo ne credite, Teucri / Quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes, δηλαδή «Μην εμπιστεύεστε το άλογο, Τρώες. / Οτιδήποτε κι αν είναι, φοβάμαι τους Έλληνες ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα». Από αυτούς τους στίχους έχει γίνει διάσημη και παροιμιώδης η φράση “timeo Danaos et dona ferentes”, και στα ελληνικά: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας».
Ο θάνατος του Λαοκόοντα
Οι Τρώες όμως αψήφησαν τη συμβουλή του Λαοκόοντα, ξεγελασμένοι από τον Σίνωνα. Οργισμένος τότε ο Λαοκόων πέταξε το ακόντιό του στο ξύλινο άλογο. Εκείνη την ώρα ο θεός Ποσειδώνας, επειδή υποστήριζε τους Έλληνες, έστειλε δύο θαλάσσια φίδια και έπνιξαν τον Λαοκόοντα και τους γιούς του, Αντίφα (ή Αντιφάντη) και Θυμβραίο, είτε όρμησαν εναντίον των γιων του και ο Λαοκόων έτρεξε να τους βοηθήσει και σκοτώθηκε και αυτός. Νομίζοντας τώρα ότι οι Έλληνες είχαν φύγει, οι Τρώες αποφάσισαν να θυσιάσουν στον θεό της θάλασσας για να καταστρέψει τα πλοία τους. Μη διαθέτοντας πια ιερέα του Ποσειδώνα, ανέθεσαν στον Λαοκόοντα, ιερέα ενός άλλου θεού, να θυσιάσει στον Ποσειδώνα. Αυτό προσέθεσε στην ασέβεια προς τον Απόλλωνα, η οποία αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου. Στην πραγματικότητα επομένως, ο Λαοκόων τιμωρήθηκε μάλλον από τον Απόλλωνα και για άλλους λόγους.
Κατά τον βυζαντινό ανθολόγο Ιωάννη Τζέτζη, η θανάτωση του Λαοκόοντα και των γιων του έγινε μέσα στον ναό του Θυμβραίου Απόλλωνος, ενώ σύμφωνα με λιγότερο αποδεκτή παράδοση, ο πατέρας διασώθηκε και θρήνησε τα παιδιά του. Τα φίδια στη συνέχεια μπήκαν στον ναό της ακρόπολης της Τροίας και κουλουριάστηκαν στα πόδια του αγάλματος της Αθηνάς. Η παράδοση μνημονεύει ακόμη και τα ονόματα των δύο φιδιών: λέγονταν Όρκις (ή Πόρκις) και Χαρίβοια, και ήρθαν στην Τροία κολυμπώντας από τις Καλυδνές νήσους.
H άτυχη χρονική συγκυρία προκάλεσε την παρερμηνεία του θανάτου του από τους Τρώες ως τιμωρία επειδή είχε κτυπήσει τον Δούρειο Ίππο, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ιερό το ξύλινο άλογο και να μεταφερθεί στην πόλη, με καταστροφικές συνέπειες.
«Ο Λαοκόων, θυσιάζοντας φαινομενικά ένα ταύρο για λογαριασμό της Τροίας, γίνεται ο ίδιος το θύμα θυσίας… …Κατά μία έννοια, ο θάνατός του πρέπει να συμβολίζει τον θάνατο της ίδιας της πόλεως».




Αναδημοσίευση Από www.lecturesbureau.gr
Διαβάστε Περισσότερα ►

Για την Ασία, Ετοιμάζουν η γερ_μανία, το οικοπεδάκι Ευρώπης, γιαυτό μας δηλητηριάζουν σιγά-σιγά Από τις τροφές..



Ο φυσιοδίφης Ερνστ Σέφερ ορίστηκε ως αρχηγός της ναζιστικής αποστολής στο Θιβέτ....



Η περίεργη αποστολή των Ναζί στο Θιβέτ. Αναζητούσαν τις ρίζες της Άριας φυλής ή ετοίμαζαν την εξάπλωση στην Ασία;... 
Όταν το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ ανέλαβε την κυβέρνηση της Γερμανίας, χρηματοδότησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την εξερεύνηση της μυστηριώδους και άγνωστης ακόμα τότε περιοχής του Θιβέτ. Το ενδιαφέρον των Ναζί προήλθε από ένα περίεργο κράμα θεωριών της ιστορικής και γλωσσολογικής επιστήμης, καθώς και απόκρυφων παραδόσεων που εντόπιζαν την κοινή προέλευση των Αρίων από μια ασιατική κοιτίδα. Ιθύνων νους της αποστολής στο Θιβέτ ορίστηκε ο αναγνωρισμένης αξίας εξερευνητής και φυσιοδίφης Ερνστ Σέφερ.

Ο φυσιοδίφης Ερνστ Σέφερ ορίστηκε ως αρχηγός της ναζιστικής αποστολής στο Θιβέτ. Μετά το 1933 ο Σέφερ εντάχθηκε στο επιστημονικό επιτελείο των SS. Χάρη στη φήμη του και τις προσωπικές του ικανότητες ανελίχθηκε πολύ γρήγορα στην ιεραρχία. Το καλοκαίρι του 1936 ο Σέφερ συναντήθηκε με τον επικεφαλής των SS Χ. Χίμλερ. Οι δύο άνδρες αποφάσισαν την αποστολή στο Θιβέτ. Ο Χίμλερ έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για τους πολιτισμούς της Ανατολής και ενδιαφερόταν για τη μελέτη της γερμανικής προϊστορίας, καθώς και για τις πιθανές διασυνδέσεις των αρχαίων Γερμανών με την κοινή κοιτίδα των Αρείων.

 Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, οι Γερμανοί ζήτησαν από την βρετανική αποικιακή διοίκηση της Ινδίας να διευκολύνει το έργο της εξερευνητικής αποστολής. Οι Βρετανοί έβλεπαν καχύποπτα την παρουσία Γερμανών στο Θιβέτ, στα όρια της Ινδίας. Επέτρεψαν ωστόσο τη διέλευση από τη χώρα. Για την πρόσβαση όμως στο Θιβέτ παρέπεμψαν τη γερμανική αποστολή στη θιβετιανή κυβέρνηση. Παράλληλα, προειδοποίησαν την τελευταία να μην επιτρέψει την είσοδο των Γερμανών στα εδάφη της. Η γερμανική αποστολή αναχώρησε στις 18 Απριλίου 1938 από το Βερολίνο.

 Μετά από ένα μακρύ ταξίδι έφθασε στην Καλκούτα. Εκεί πληροφορήθηκε ότι η θιβετιανή κυβέρνηση είχε απαγορεύσει την είσοδό τους στη χώρα. Απτόητοι οι Γερμανοί κατευθύνθηκαν βόρεια προς την επαρχία του Σικίμ, που οδηγούσε στο Θιβέτ. Στο Σικίμ προέβησαν σε ανθρωπολογικές μελέτες. Έπειτα εισήλθαν στην πόλη Ντόπτρα του δυτικού Θιβέτ, μετά από άδεια των τοπικών αρχών. Τον Ιούλιο του 1938 επέστρεψαν στο Σικίμ, αναμένοντας απάντηση από τη θιβετιανή κυβέρνηση στο αίτημά τους να εισέλθουν στη χώρα. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου έφθασε η πολυπόθητη άδεια, διάρκειας όμως μόλις 14 ημερών και υπό την προϋπόθεση ότι «δεν θα έβλαπταν τον θιβετιανό λαό και δεν θα σκότωναν οποιοδήποτε πτηνό ή θηλαστικό, ενέργεια που θα έθιγε βαθιά τα θρησκευτικά αισθήματα του θιβετιανού λαού». Τον Ιανουάριο του 1939 οι Γερμανοί εισήλθαν στη Λάσα όπου έγιναν δεκτοί από τον Δαλάι Λάμα. Σύντομα κέρδισαν την εμπιστοσύνη των Θιβετιανών, χάρη στις ιατρικές υπηρεσίες που παρείχαν στον ντόπιο πληθυσμό. Η ευρωπαϊκή ιατρική εκλαμβανόταν ως μαγική ικανότητα από τους κατοίκους της Λάσα. Ως εκ τούτου, επετράπη στην αποστολή η πραγματοποίηση εκτεταμένων ερευνών.
Πράγματι ο Σέφερ κατέγραψε ιδιότυπα θρησκευτικά τελετουργικά, ήθη και έθιμα. Μελέτησε την πανίδα και τη χλωρίδα, ενώ επισκέφθηκε αρχιτεκτονικά μνημεία, καθώς και απαγορευμένα ιερά σημεία. Η σχέση εμπιστοσύνης την οποία οικοδόμησε με τους Θιβετιανούς είχε ως αποτέλεσμα τις διαδοχικές παρατάσεις παραμονής της αποστολής.

Τα νέφη ωστόσο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πύκνωναν και η επιδείνωση των γερμανοβρετανικών σχέσεων ανάγκασαν τη γερμανική αποστολή να αναχωρήσει εσπευσμένα από το Θιβέτ, τον Αύγουστο του 1939, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από την εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία. Η αποστολή έγινε δεκτή με τιμές στο Βερολίνο. Από το ογκώδες φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό που είχε συλλέξει ο Σέφερ, δημιουργήθηκε και προβλήθηκε το 1942 ένα εθνογραφικό ντοκιμαντέρ με τίτλο το «Μυστικό Θιβέτ». Ωστόσο ήδη από το 1940, ο Χίμλερ είχε απαγορεύσει με μυστική εντολή τη δημοσιοποίηση πρόσθετων στοιχείων για την αποστολή. Η αιτιολόγηση της απαγόρευσης προκάλεσε πολλά ερωτηματικά.

Ο αρχηγός των SS ανήγγειλε ότι το κύριο καθήκον της αποστολής στο Θιβέτ ήταν στρατιωτικής και πολιτικής σημασίας και δεν σχετιζόταν τόσο με «την επίλυση επιστημονικών θεμάτων». Για πολλούς μελετητές η αποστολή ουσιαστικά συνιστούσε ανιχνευτική ενέργεια κατασκοπευτικού περιεχομένου για την προετοιμασία της εξάπλωσης της γερμανικής επιρροής στην Ασία και την παράλληλη υπονόμευση των κυρίαρχων δυνάμεων στην περιοχή, δηλαδή της Σοβιετικής Ένωσης και της Βρετανίας.... 

Αναδημοσίευσα Από Μηχανή του Χρόνοι!! Πατήστε Δείτε πολύ Ενδιαφέροντα Θέματα!!

Διαβάστε Περισσότερα ►

Εκπαιδευτικός Πίνακας.

Discussing the Divine Comedy with Dante
Από μόνος του όλος ο πίνακας είναι μοναδικός. Θα διαπιστώσετε πως πατώντας το ποντίκι σας πάνω στην φωτογραφία, σας μεταφέρει σε σχετικές πληροφοριακές σελίδες (wikipedia). Δηλαδή, επιλέγοντας μία από τις απεικονισμένες προσωπικότητες, μεταφέρεστε στην ιστορία της ζωής του. Είναι ομολογουμένως απίθανο..
sirlinuxas